Gdy jesteśmy równo zajęci codziennymi sprawami, zapominamy o tym że być może w którymś momencie naszego życia nastąpi jego brak. W chwili komplikacji życiowych, stresu, załamania nerwowego, zaczyna się nasza turystyka, czyli podróż w celach związanych z leczeniem. Na pewno nie chorując wolelibyśmy udać się turystycznym szlakiem, ku zwiedzaniu świata natury lub zabytkowych miejsc. Chorując wybieramy Siudo szpitali, które zamieniają się w hotele udzielające noclegi pacjentom.

Tragedia następuje w dniu w którym chorujemy na białaczkę lub inny nowotwór, białaczka pochodzi od greckich słów „biała krew” i określa grupę złośliwych nowotworów układu krwiotwórczego, odnosi się do białawego zabarwienia krwi chorego, które powstaje na skutek obecności dużej liczby nie prawidłowych leukocytów.

Ostre białaczki leczone są skojarzoną chemioterapią. Dla chorego na w okresie leczenia groźne jest nawet przeziębienie jest to bardzo przykre i smutne, niektóre szpitale zatrudniają doktora klowna, lubią go zwłaszcza dzieci spędzając z nim chwile w nadziei na powrót do zdrowia. Żyjmy zdrowi a chorych wspierajmy.

Jesteśmy z natury wędrowcami i lubimy zaglądać w miejsca zapomniane przez los.

Ponieważ przeszłość znajdujemy na każdym kroku, postanowiliśmy starannie pielęgnować zniszczone czasem zabytki kultury tworząc szlaki dla zwiedzających gdzie rozwija się turystyka. Postaram się w krótki sposób wymienić część zabytków otoczonych krajobrazem, wartych zobaczenia : Cudowny jest romański portal kościoła w Iłowej, miejsce gdzie Bolesław Chrobry witał w roku 1000 cesarza Ottona III, romańskie mury tumu w Głogowie, fundowanego przez Bolesława Krzywoustego. Warte ujrzenia są też ruiny zamku Piastów w Krośnie Odrzańskim, w którym zmarł w 1238 r. Henryk Brodaty. Piękna jest fasada pałacu Joannitów w Słońsku wzniesiony w XVII wieku. Zakon Joannitów wybrał sobie Słońsk za główny ośrodek i tam objął siedzibą mistrz Brandenburski. W tamtych czasach zamki mogły być traktowane jak hotele dające noclegi dużej ilości wojska, duchowieństwa i możnych tego świata. Dziś służą turystom te które odbudowane pysznią się murami swymi, te co pochłonął czas służą jako te poligony poszukiwaczom skarbów wszelakich.

Na całym świecie turystyka rozwinięta jest bardzo szeroko, dzięki wykopaliskom archeologicznym i pracom prowadzonym przez naukowców, znamy przeszłość i jej śladami możemy wędrować by poznać ją bliżej i bodaj na moment przenieść się w czasy naszych przodków. Przyjrzyjmy się przykładowo klasztorom, w średniowieczu odgrywały bardzo ważną rolę, mnisi zajmowali się przepisywanie ksiąg, w tym autorów antycznych. Prowadzili szkoły przyklasztorne i biblioteki, zamawiali dzieła sztuki dla ozdoby klasztoru, leczyli okoliczną ludność, zajmowali się rolnictwem, uprawiali zioła, wznosili młyny.

Największy w Europie zachodniej romański klasztor w Cluny nie zachował się w całości do naszych czasów, nie mniej najpiękniejszym i najstarszym z zabytków romańskich jest zespół skalny w Pizie we Włoszech którego zwieńczenie stanowi sławetna Krzywa Wieża.

Wielu turystów z całego świata przybywa ku Włochom aby zobaczyć ów cudo i zrobić jej zdjęcie, a hotele kłębią się od ludzi mówiących wieloma językami, w poszukiwaniu upragnionych po długim dniu zwiedzania w słońcu Italii, przytulne, bezpieczne w miarę tanie noclegi.