Żubry prowadzą dzienny tryb życia ale spotkać je na swojej drodze jest ciężko, większość czasu spędzają w zacienionych miejscach, leżąc w ukryciu, przeżuwając pokarm. Zjadają ponad 300 gatunków roślin, przede wszystkim traw, ziół, zimową porą ogryzając korę drzew i młode gałązki. Żyją w stadach złożonych z samic i potomstwa, a byki chodzą samowolnie.

Królestwem żubra jest Białowieski Park Narodowy, który jest ostatnim zachowanym fragmentem olbrzymiej puszczy. Park, powierzchnia parku wynosi 10502 ha, powierzchnia lasów 9594 ha, długość szlaków turystycznych dwadzieścia jeden km. Turystyka dobrze rozwinięta na tym terenie, gromadzi rocznie 102 000 turystów.

Żubry wyginęły prawie całkowicie już w XVIII wieku, przeżyły tylko na Kaukazie i w puszczy Białowieskiej, noclegi na terenie puszczy nie są wskazane od tego są hotele organizujące miejsca postoju odwiedzających puszczę. Na terenie puszczy żyje około 250 dzikich żubrów i tyle samo żubrów żyje także na terenie Republiki Białorusi, na świecie jest ich bez mała około dwóch tysięcy, wszystkie pochodzą z Polskiej hodowli na terenie puszczy Białowieskiej.

W ostatnich dniach października zaczynają się przygotowania do święta zmarłych. W tych dniach turystyka która kwitnie w Meksyku zaczyna tętnić życiem. Wszędzie pojawiają się ołtarze poświęcone bliskim oraz symbole śmierci, trumny, trupie czaszki, kościotrupy.

Rodziny siedzą przy grobach, bawiąc się ze zmarłymi.

Kościotrupy wystawione są wszędzie na wystawach sklepowych, w oknach, stoją w drzwiach, przy wejściach do urzędów, przeglądają prasę, grają w karty.

Meksykanie oswojeni są ze śmiercią, dla ich przodków przejście do świata zmarłych było naturalną koleją losu. Dlatego w te dni hotele goszczą nieboszczyków, którzy świętują, bawią się, a obchody dnia zmarłych nabrały formę karnawałową – ludyczny charakter.

Muzyka, tańce, okolicznościowe stroje, sztuczne ognie wprowadzają w magiczny nastrój. Cmentarze wypełnione ludźmi dają schronienie, noclegi zmęczonym zabawą.

W każdym domu, muzeach, restauracjach i innych przybytkach ludzkich szykuje się ołtarzyki z wszelakimi darami dla zmarłych, nie żałuje się w te oto dni ani kropelki przedniego alkoholu, czy też nawet papierosów i dobrych cygar.